दया होइन मलाई माया गर्छेउ भने आउ

सुनपानीको सट्टा खुशी छर्छेउ भने आउ 

तिम्रो जिउमा रगत बग्छ मेरोमा रातोपानी  

त्यहि पानीले आफ्नो सिउदो भर्छेउ भने आउ 

फेरि एउटा बदनामी भिर्न पुगेछु
आफ्नो नजर बाट आफै गिर्न पुगेछु

अध्यारोको झटारो पनि के लाग्थ्यो र
बन्चरोले आफ्नै खुट्टा चिर्न पुगेछु 

आजकल अलि बढी डराउन थालेछु
सपनीमा उनलाई देख्दा हराउन थालेछु

कहाँ देखुँ कहाँ भेटुँ जस्तै हुन थाल्यो
कतैकतै उनलाई मन पराउन थालेछु

    -निरज कंडेल "सुगम"

 त्यो नशालु नजरको तिर लगेछ
छोडी अन्तै जान्छिन् कि पिर लगेछ

दोबाटोमा ठोक्किएर उनी लड्दाखेरी
मेरो पाउमा उनको शिर लागेछ 

यो संसारमा एक्लै छोडी जादैछु आज
अर्कै दुनियामा बाटो मोडी जादैछु आज

मायाको  फूल  फुलाउ  या  मार
केवल  रागले  गोडी  जादैछु  आज

               -विमल तिमिल्सिना 

मेरो अभिन्न मित्र छ
बाहिर होइन दिलभित्र छ

कसरी हेरु म अरुलाई
आखामा उनकै चित्र छ 

प्रेमको सुवास छर्किनेलाई सलाम
बोलाउदा खेरी तर्किनेलाई सलाम

मेरो मनमन्दिर मेरै मनमुटुमा
धड्कन बनेर धड्किनेलाई सलाम

नजरैमा बात भए बोली किन चाहियो र
मुस्कानले घायल पार्छेउ गोली किन चाहियो र

एकै चिम्टी सिन्दूरले तिमि मेरी बन्छेउ भने
बेकारमा जन्ती अनि डोली किन चाहियो र

             - प्रकाश भुसाल "अन्जान "

सारंगी छ तार छैन

तरबार छ धार छैन 

एक्लो जीबन तिमि बिनाको 

लाग्छ जीउनुको सार छैन 

समयले सबै कुरा बताउदो रैछ

जसलाई पनि अतीतले सताउदो रैछ 

एकै बोतल के पियेथे बर्बराउन थाले 

कहिलेकाही त पानीले नि मताउदो रैछ 

कसैकसैको  यादले सतायो
जब रक्सीले मलाई मतायो

चोखो माया कस्तो रैछ
समयेले सबैसबै बतायो

-"ए .पी " सुमन